Zamek w Brtnicy
W renesansowym pałacu z barokowymi elementami w Brtnicy powoli trwają prace remontowe, co umożliwiło otwarcie pałacu dla zwiedzających. Odbywają się tu zarówno wycieczki z przewodnikiem, jak i wydarzenia kulturalne.
Godziny otwarcia
kwiecień – maj 2025 sob. i niedz. 10.00–12.00, 13.00–17.00
czerwiec 2025 śr.–niedz. 10.00–12.00, 13.00–17.00
lipiec – sierpień 2025 wt.–niedz. 10.00–12.00 13.00–17.00
wrzesień 2025 sob. i niedz. 10.00–12.00 13.00–17.00
Październik 2025 sobota i niedziela 10.00–12.00 13.00–16.00
początek zwiedzania: rano o godz. 10.00, 11.00; po południu o godz. 13.00, 14.30 i 16.00
Ceny biletów:
Dorośli w wieku od 25 do 64 lat 200 Kč
Seniorzy powyżej 65 lat 160 Kč
Młodzież w wieku od 18 do 24 lat 160 Kč
Posiadacze legitymacji ZTP, ZTP/P – 160 Kč
Dzieci w wieku od 6 do 17 lat – 80 Kč
Dzieci do 5 lat – bezpłatnie
Rodziny z 1–3 dziećmi w wieku do 17 lat – 450 Kč
Osoba towarzysząca posiadaczowi legitymacji ZTP/P – bezpłatnie
Kontakt
Zamek 1
Brtnice
Powiat: Jihlava
588 32
Około 1396 roku Brtnice przechodzi w ręce rodu Waldsteinów i rozpoczyna się trwający dwa stulecia proces budowania rozległego i prosperującego gospodarczo feudalnego majątku. Z twierdzy na cyplu, pomimo zakazu margrabiego Alberta Habsburga, wyrasta zamek. Pierwszy etap przekształcania zamku w renesansowy pałac datujemy na okres przed połową XVI wieku, za panowania zamożnego Zdeńka II Brtnickiego z Valdštejna; w pracach tych uczestniczył włoski architekt Baltazar Maggi de Ronio. Punktem zwrotnym był rok 1621, po bitwie pod Białą Górą. Za udział w powstaniu majątek został skonfiskowany Zdeńkowi IV.
W 1623 roku cesarz Ferdynand II sprzedał majątek Brtnice hrabiemu Rambaldowi XIII z Collalta et San Salvatore. Podczas najazdów szwedzkich w latach 1645–1646 zamek został spustoszony. Przebudowa rozpoczęła się około 1650 roku za panowania Klaudiusza III. 14 czerwca 1760 roku Brtnice, zarówno miasto, jak i zamek, dotknął rozległy pożar. Ostatnie prace budowlane miały miejsce w połowie XIX wieku. W 1842 roku Antonio Ottaviano zlecił dobudowanie piętra nad dotychczas parterową częścią zachodniego skrzydła środkowego dziedzińca, wykorzystując neogotyckie detale architektoniczne. W tym samym duchu przebudowano również skrzydło poprzeczne między dziedzińcem środkowym a południowym. XX wiek nie był łaskawy ani dla rodu Collaltów, ani dla pałacu. Reformy rolne i powojenne konfiskaty położyły kres trwającej ponad trzysta dwadzieścia lat obecności włoskiego rodu szlacheckiego Collalto et San Salvatore w morawskim środowisku prowincjonalnym, która stanowiła ogromny wkład we wszystkie dziedziny życia kulturalnego, artystycznego, społecznego, a także gospodarczego.
Obecny stan odzwierciedla zatem sto lat braku konserwacji zamku.
Zdjęcie: OKPPCR Kraju Vysočina
